Yazı Detayı
04 Şubat 2017 - Cumartesi 13:15
 
YAŞAMA SEVİNCİ
Ergin KALINOĞLU
 
 

                    Savaşın en şiddetli anıydı. Sahile çıkartma yapmışlar ancak kıyıdaki VİETNAM askerlerinden ummadıkları bir direniş daha doğrusu beklemedikleri bir saldırıyla karşı karşıya kalmışlardı. Oysa çıkartma öncesi onlara verilen bilgi bölgenin ‘temiz olduğu’ yolundaydı. En yakın arkadaşı,biricik dostu Sam ile bir kum yığınının arkasına siper almışlarsa da yoğun ateş altında olduklarından değil hücum etmek korkudan kuma gömdükleri burunlarını bile kumdan çıkara- mıyorlardı.

                      Bu onların ilk savaşlarıydı. Gerçek anlatılanlardan çok daha farklı,

Ölümle iç içe olmak müthiş ürkütücüydü. İkisi de bu yoğun duygular altında korkudan tir tir titriyorlardı.

                        Tam bu esnada adamlarının kıstırıldıkları bu noktada çaresiz kaldığını gören çavuş ilerideki makineli tüfek noktasını işaret ederek hücum emrini vermişti. Bu tam bir çılgınlık onun ötesinde inanılmaz bir aptallıktı.

                        İşte ne olduysa o an olmuştu. Herkes gibi onlarda yerlerinden fırlayarak ileriye doğru hamle yapmışlar ancak o anda gelen bir kurşun sevgili arkadaşı, biricik dostu Sam ‘i TAM ALNINDAN VURMUŞTU.

                        Bir an dondu kaldı.

                        Sanki zaman durmuş, savaş bitmiş, başka boyuta atlamıştı.

                        O an arkadaşıyla göz göze gelmişlerdi.

                        Çok garipti. Arkadaşının gözlerinde korku değil sanki büyük bir şaşkınlık vardı.

                        Elinde olmadan, savaşa ve içinde bulunduğu ortama aldırmadan önce GÜLÜMSEDİ sonra KAHKAHA‘ yı bastı.

               

Kendine geldiğinde hala gülüyordu. Arkadaşı ise yerde cansız yatarken, mavi gözleri ile sanki ona anlamsız anlamsız bakıyordu.

                  Bir an durdu.

                  Güldüğü için kendinden TİKSİNDİ. Kendini bildiğinden beri beraber olduğu, aynı okula gittiği, ilk gizli sigarayı içtiği, ilk aşklarını, ilk sarhoş oluşlarını ve birçok ilkleri paylaştığı arkadaşı onun yanında ölmüş, o ise GÜLMÜŞTÜ. İşte o an KENDİNİ KAYBETTİ.

                Ne kadar zamandır bu hastanede olduğunu artık hatırlamıyordu. Ama o son kareyi, arkadaşının ona son bakışını ve kendi kahkahasını hiç unutamıyordu.

Bugün hastaneden çıkacaktı. Doktoru ile dün yaptığı son görüşmeyi hatırladı.  ‘ Ölürken arkadaşına güldüğün için büyük bir vicdan azabı çekiyor, büyük bir suçluluk duyuyorsun’ demiş, ‘Aslında gülmek istem dışı ama doğru bir hareket’ diye devam etmişti psikolog.

‘Saçmalama’ dedi adam.

Psikolog devam etti.

‘Siz hem yakın dosttunuz hem de iki rakip. Yıllarca farkında olmadan yarıştınız. Önce okulda başarılarınızla yarıştınız. Hatırlasana o sınavlarda iyi not alınca annenin bak o kaç aldı sen kaç aldın deyişini. Tersi olduğundada sen annen daha sormadan önce onun notunu sonra kendi başarını söylemen. Ya futbol ya da basketboldaki karşılıklı gizli rekabete ne demeli.

Bu arada da Mary’i unutma. İlk aşkın. Sınıftan. Onu arkadaşın kapmasın diye az mı uğraşmıştın.

Aslın da aranız da adı konmamış bu gizli rekabet başarı ve başarısızlıklar yaşam sevinci ve yaşam hırsı olarak sürdü gitti. Ta ki o son kurşun, o son bakışa kadar yarış devam etti. Ve sen güldün çünkü o vuruldu yarış bitti.


Sen güldün çünkü bu yaşama sevinciydi. Yarışı kazanma sevinciydi’.

Geçenler de doğup büyüdüğüm ‘Yayla Park’ında tanıdıklarla sohbetteyim. Aramızda arkadaşlarımızdan birinin başarısı anlatılırken içimizden birisi onu adeta değersizleştirmek istercesine ‘ben onun çocukluğunu da bilirim. Okula giderken ayağına giyecek ayakkabısı bile yoktu’ deyiverdi. Ne oluyor demeye kalmadan bir diğeri de ilkokul üçüncü sınıfta başarısız olup sınıfta kalan tek öğrenciydi dedi. Ardından herkes onun yıllar sonra gelen başarısını alkışlayacağına tam tersi adeta taşlayarak linç etmeye başladılar. Kimse o bizden daha zor şartlarda yarışa başlarken neden biz başaramadık ta o başardı diyemedi. Kimse aynada ki kendi yüzünü sorgulayamadı.

Ama hepimiz o an onun eski şapşallıklarını hatırlayıp güldük hem de KATILA KATILA.

Gülerken gözümün önünden yıllar önce dinlediğim bu Vietnam hikayesi geçiverdi.

Arkadaşlarımızın yada dostlarımızın başarısızlığını duyunca bir an gülmek sahi YAŞAMA SEVİNCİ Mİ?

 
 
 
Etiketler: YAŞAMA, SEVİNCİ
Yorumlar
Ulusal Gazeteler
Bizim Gazete
Yazarlar
Alıntı Yazarlar
Anketler
Haber sitemizi nasıl buldunuz ?
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
1
Medipol Başakşehir
33
0
2
3
10
15
2
Kasımpaşa
26
0
5
2
8
15
3
Antalyaspor
26
0
5
2
8
15
4
Beşiktaş
25
0
4
4
7
15
5
Yeni Malatyaspor
25
0
4
4
7
15
6
Trabzonspor
25
0
4
4
7
15
7
Galatasaray
25
0
4
4
7
15
8
Atiker Konyaspor
21
0
4
6
5
15
9
Sivasspor
21
0
4
6
5
15
10
MKE Ankaragücü
20
0
7
2
6
15
11
Bursaspor
19
0
4
7
4
15
12
Göztepe
18
0
9
0
6
15
13
Akhisarspor
16
0
7
4
4
15
14
Alanyaspor
16
0
9
1
5
15
15
Kayserispor
15
0
8
3
4
15
16
BB Erzurumspor
14
0
7
5
3
15
17
Fenerbahçe
14
0
7
5
3
15
18
Çaykur Rizespor
11
0
6
8
1
15
Arşiv
Haber Yazılımı